Η έννοια των ορίων και της αυτοφροντίδας έχει γίνει πολύ δημοφιλής τελευταία, όμως στο γραφείο βλέπουμε συχνά την άλλη όψη του νομίσματος. Αρκετοί θεραπευόμενοι κόβουν απότομα επαφές με φίλους, συντρόφους ή συγγενείς με την πρώτη δυσκολία, βαφτίζοντας αυτή την κίνηση «υγιή οριοθέτηση». Στην πραγματικότητα, όμως, πολλές φορές πρόκειται για δυσκολία ανοχής της ματαίωσης και φόβο μπροστά στη σύγκρουση που φυσιολογικά υπάρχει σε κάθε ανθρώπινη σχέση.
❓ Έχει υπάρξει στιγμή που ένα δικό σας "όριο" ήταν στην πραγματικότητα ένας εύκολος τρόπος διαφυγής από μια δύσκολη σχέση;
✔Θα χαρώ να διαβάσω τις σκέψεις ή την εμπειρία σας στα σχόλια.