Activity
Mon
Wed
Fri
Sun
Nov
Dec
Jan
Feb
Mar
Apr
May
Jun
Jul
Aug
Sep
Oct
What is this?
Less
More
15 contributions to Ψυχοθεραπεία στην Πράξη
Μοναξιά vs Μοναχικότητα: Κατανοώντας τη διαφορά
Η μοναξιά και η μοναχικότητα, είναι δύο εντελώς διαφορετικές ψυχικές καταστάσεις, παρόλο που και οι δύο εξωτερικά μπορεί να μοιάζουν με την απουσία άλλων ανθρώπων. Η μοναξιά είναι ένα επώδυνο, ακούσιο συναίσθημα κενού και απομόνωσης. Είναι η αίσθηση ότι δεν συνδεόμαστε ουσιαστικά με τους γύρω μας, κάτι που μπορεί να βιώσει κάποιος ακόμα και όταν βρίσκεται μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο κόσμο ή σε μια απαιτητική επαγγελματική θέση. Αντίθετα, η μοναχικότητα είναι μια συνειδητή και εποικοδομητική επιλογή. Αποτελεί μια θετική κατάσταση όπου το άτομο επιλέγει να μείνει με τον εαυτό του για να ξεκουραστεί, να σκεφτεί, να επεξεργαστεί τα συναισθήματά του ή να ανασυνταχθεί, αντλώντας ηρεμία και ικανοποίηση από αυτή την εσωτερική επαφή. Για να γίνει πιο ξεκάθαρη η διαφορά, ας δούμε ένα απλό παράδειγμα. Φανταστείτε έναν άνθρωπο που μετά από μια γεμάτη μέρα, κάθεται μόνος του το βράδυ στο σαλόνι του. Αν βιώνει μοναχικότητα, απολαμβάνει την ησυχία του, νιώθει πλήρης με τις σκέψεις του και χρησιμοποιεί αυτόν τον χρόνο ως μια απαραίτητη παύση για να γεμίσει τις μπαταρίες του. Αν όμως βιώνει μοναξιά, το ίδιο ακριβώς σκηνικό του προκαλεί θλίψη και εσωτερική δυσφορία. Νιώθει αποκλεισμένος και πονάει επειδή αισθάνεται ότι του λείπει μια ουσιαστική σχέση για να μοιραστεί τη στιγμή. Η ειδοποιός διαφορά, επομένως, δεν βρίσκεται στο αν υπάρχουν άλλοι άνθρωποι γύρω, αλλά στο πώς σχετιζόμαστε με τον ίδιο μας τον εαυτό όταν μένουμε μόνοι. ❓Όταν μένετε μόνοι με τον εαυτό σας στο τέλος μιας γεμάτης μέρας, νιώθετε συνήθως το βάρος της μοναξιάς ή απολαμβάνετε την ηρεμία της μοναχικότητας;
Είμαι μοναχικός άνθρωπος και ευχαριστιέμαι τις στιγμές της μοναχικότητας, ίσως επειδή είναι σπάνιες. Ως μέλος πενταμελούς οικογένειας τα τελευταία χρόνια είμαι πάντα μεσα σε κόσμο. Φυσικά και το αγαπώ αυτό αλλά κάπου κάπου αναπολώ και την μοναχικότητα που ήταν παρούσα σε πιο νεαρή ενήλικη ζωή. Πάντα έβρισκα τρόπο να αξιοποιώ τον χρόνο που είχα μόνη μου. Ίσως επειδή ήξερα ότι όταν τελείωνε αυτός ο χρόνος θα έβρισκα τους ανθρώπους που είναι πολύτιμοι στην ζωή μου. Φυσικά το ίδιο αισθάνομαι και τώρα. Η διαφορά με την μοναξιά νομίζω ότι οφείλεται περισσότερο στο ότι η μοναχικότητα είναι εκούσια ενώ η μοναξιά ακούσια. Στην δευτερη το άτομο υποφέρει και δεν μπορεί μόνο του. Δεν έχει δημιουργήσει τις ασφαλείς σχέσεις στην ζωή του και αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυτό το "πνιγηρό" συναίσθημα της απομόνωσης.
@Κωνσταντίνος Φύσσας ειλικρινά? απλά προσπαθώ να αξιοποιώ κάθε δευτερόλεπτο! Δεν υπάρχει συνταγή, όταν θές κατι το πετυχαίνεις(κάποιες φορές φωνάζω, βέβαια)! Ευτυχώς όταν υπάρχει κατανόηση, ειδικά στα ενήλικα μέλη της οικογένειας, είναι πιο εύκολο.
Όταν η «οριοθέτηση» γίνεται δικαιολογία για απομόνωση
Η έννοια των ορίων και της αυτοφροντίδας έχει γίνει πολύ δημοφιλής τελευταία, όμως στο γραφείο βλέπουμε συχνά την άλλη όψη του νομίσματος. Αρκετοί θεραπευόμενοι κόβουν απότομα επαφές με φίλους, συντρόφους ή συγγενείς με την πρώτη δυσκολία, βαφτίζοντας αυτή την κίνηση «υγιή οριοθέτηση». Στην πραγματικότητα, όμως, πολλές φορές πρόκειται για δυσκολία ανοχής της ματαίωσης και φόβο μπροστά στη σύγκρουση που φυσιολογικά υπάρχει σε κάθε ανθρώπινη σχέση. ❓ Έχει υπάρξει στιγμή που ένα δικό σας "όριο" ήταν στην πραγματικότητα ένας εύκολος τρόπος διαφυγής από μια δύσκολη σχέση; ✔Θα χαρώ να διαβάσω τις σκέψεις ή την εμπειρία σας στα σχόλια.
"Πολλές φορές πρόκειται για δυσκολία ανοχής της ματαίωσης και φόβο μπροστά στη σύγκρουση που φυσιολογικά υπάρχει σε κάθε ανθρώπινη σχέση." Η φράση η συγκεκριμένη πιστεύω ότι δείχνει ότι μέσω της "οριοθέτησης" αποφεύγουμε να συγκρουστούμε με τους διπλανούς μας, ειδικά τους πολύ οικείους μας με τον φόβο ότι μπορεί να διαλυθεί τελείως η σχέση. Συνεπώς προτιμούμε να την "οριοθετούμε". Από την εμπειρία μου υπάρχει ένας φόβος σύγκρουσης, απόρριψης ή ακόμα και εγκατάλειψης που μπορεί να ακολουθήσει την "σύγκρουση" . Πιστεύω ότι περισσότερο το χρησιμοποιούμε σαν άμυνα στον φόβο μας "τι θα συμβεί παρακάτω?" και ειδικά αν κάποιος έχει έντονο το συναίσθημα μην πληγώσει τους αγαπημένους του και πως θα αντιδράσουν αυτοί. Μπορεί να χαρακτηριστεί και φόβος συνεπειών. Το αποτέλεσμα? Να μένουμε στην "πίσω γραμμή" στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας και να μένει και μια πίκρα πίσω από αυτή την "δειλία". Μερικές φορες είναι δύσκολο να διεκδικήσεις τα δικαιώματα σου ή ακόμα και να ζητήσεις "συγνώμη" αν έχεις κάνει λάθος. Επειδή το έκανα για πάρα πολλά χρόνια στην προσπάθεια μου να το αντιμετωπίσω - γιατί μετά τα έβαζα με τον εαυτό μου - αποφάσισα ότι το πιο καλό είναι να ξεκαθαρίζεις την θέση σου και την σκέψη σου, ΄ώστε να μην δημιουργούνται πλαστές και επιφανειακές σχέσεις.
@Κωνσταντίνος Φύσσας Θα συμφωνήσω μαζί σας αλλά θα πώ ότι όταν ένας άνθρωπος καταπιέζεται πολύ και δεν εκφράζει την δυσαρέσκεια ή τον θυμό του ή ακόμα και την απλή διαφωνία του, με υγιή τρόπο (εστω στην αρχή δειλά δειλά)μετά από κάποιο μεγάλο διάστημα αυτός ο θυμός λειτουργεί ως "ηφαίστειο" και τον "καίει" είτε με την απομόνωσή είτε με ψυχοσωματικά θέματα.
Σε ποιο στάδιο της επαγγελματικής σας διαδρομής βρίσκεστε αυτή τη στιγμή;
Γεια σας συνάδελφοι! Για να μπορέσω να προσαρμόσω το υλικό και τις συζητήσεις μας στην κοινότητα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, θέλω να καταλάβω πού ακριβώς βρίσκεται ο καθένας σας αυτή την περίοδο. Σε ποιο στάδιο της επαγγελματικής σας διαδρομής βρίσκεστε αυτή τη στιγμή; (Επιλέξτε αυτό που σας ταιριάζει περισσότερο) 👉 Γράψτε μου μια μικρή λεπτομέρεια για εσάς. Ποια είναι η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση ή ο πληθυσμός (π.χ. ενήλικες, έφηβοι) που σας ενδιαφέρει περισσότερο να δουλέψετε;
Poll
5 members have voted
Προσωπικά τελειώνω το HPD και περιμένω να ξεκινήσω την ψυχοδυναμική προσέγγιση. Παράλληλα βέβαια εργάζομαι ως αστρολόγος και στις συνεδρίες που κάνω προσπαθώ να καταλάβω τον πελάτη και από την ψυχοδυναμική οπτική. Μένω πολύ περισσότερο στο ψυχολογικό υπόβαθρο του ατόμου προκειμένου να συνδυάσω αυτούς τους δύο τομείς και να αποσαφηνίσω ορολογίες.
Εσύ τι εννοείς όταν λες «τοξικός»;
❓Ένα από αυτά που με προβληματίζουν είναι η χρήση της λέξης «τοξικός». Την ακούω παντού και δεν είμαι βέβαιος τι εννοεί αυτός που τη λέει. Δεν είναι διάγνωση ούτε θεωρητική έννοια, γι' αυτό προσπαθώ να την αποκρυπτογραφήσω. Συνήθως δεν περιγράφει τον άλλον, αλλά το αποτέλεσμα που έχει η σχέση σε αυτόν που τη χρησιμοποιεί: νιώθει εξαντλημένος, μικρότερος, ένοχος και σε επιφυλακή. ❓Αν έπρεπε να αντικαταστήσετε τη λέξη «τοξικός» με μια περιγραφή αυτού που νοιώσατε, χωρίς να χαρακτηρίσετε τον άλλον, πώς θα ήταν;
Εσύ τι εννοείς όταν λες «τοξικός»;
Από ότι έχω καταλάβει χαρακτηρίζοντας κάποιον "τοξικό" τις περισσότερες φορές εννοούμε χειριστικό στην συμπεριφορά, μη ενσυναιθητικό και εγωκεντρικό. Η λέξη τοξικός ίσως χαρακτηρίζει ανθρώπους όπου η συμπεριφορά τους προκαλεί πόνο και "απέχθεια" στους γύρω του. Άσχημη συμπεριφορά χωρίς καθόλου ενσυναίσθηση. Δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Εποχιακή Συναισθηματική Διαταραχή
Η Εποχιακή Συναισθηματική Διαταραχή (Seasonal Affective Disorder) είναι μια μορφή κατάθλιψης που εμφανίζεται σταδιακά καθώς αλλάζει ο καιρός, συνήθως το φθινόπωρο και τον χειμώνα, όταν οι μέρες μικραίνουν. Η μείωση του φυσικού φωτός επηρεάζει το βιολογικό μας ρολόι και τις ουσίες του εγκεφάλου που ρυθμίζουν τον ύπνο και τη διάθεση. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος που τους προηγούμενους μήνες ήταν δραστήριος, μπορεί ξαφνικά να νιώθει διαρκή κόπωση, να δυσκολεύεται να σηκωθεί από το κρεβάτι, να αναζητά περισσότερους υδατάνθρακες και να αποφεύγει τις συναντήσεις με φίλους. Δεν πρόκειται για μια απλή μελαγχολία επειδή χάλασε ο καιρός, αλλά για μια βαθύτερη συναισθηματική πτώση που δυσκολεύει την καθημερινή εργασία και τις προσωπικές σχέσεις. Αν και τα συμπτώματα συνήθως υποχωρούν την άνοιξη, η καθημερινή έκθεση στο πρωινό φως και η ψυχοθεραπεία βοηθούν ουσιαστικά στη διαχείρισή τους. ❓Εσείς παρατηρείτε αλλαγές στη διάθεση ή στα επίπεδα της ενέργειάς σας τώρα που αλλάζει η εποχή και λιγοστεύει το φως της ημέρας;
Εποχιακή Συναισθηματική Διαταραχή
Η εποχιακή συναισθηματική Διαταραχη μάλλον μας επηρεάζει όλους, αλλους λιγότερο και άλλους περισσότερο, ειδικά εμάς που μένουμε σε μια τόσο ηλιόλουστη χώρα. Εγώ προσωπικά περισσότερο την αισθάνομαι σαν μια έλλειψη ενέργειας στο να βγώ να ψυχαγωγηθώ, να διασκεδάσω ή να πάω κάπου. Ενώ από την άνοιξη και μετά χρειάζομαι να βγώ μια βόλτα στην παραλία ή στο βουνό το χειμώνα με το "ζόρι" και τα απαραίτητα. Στο εργασιακό κομμάτι είναι όλα οκ, θεωρώ ότι το λειτουργώ με την ίδια ενέργεια χειμώνα καλοκαίρι.
@Κωνσταντίνος Φύσσας μάλλον έχετε δίκιο στον τρόπο που ορίζουμε την ψυχαγωγία. Ο χειμώνας έχει άλλου είδους ψυχαγωγία, θα την χαρακτήριζα πιο "εσωστρεφή" σε σχέση με την "εξωστρεφή" ψυχαγωγία του καλοκαιριού. Ο χειμώνας θέλει καλή παρέα, συζήτηση και τζάκι, τώρα που το σκέφτομαι, αυτό είναι για εμένα η ψυχαγωγία του χειμώνα.
1-10 of 15
Σουλη Σταματιου
3
32 points to level up
Είμαι μαμα 3 παιδιών στην εφηβεία, εχω τελειώσει την γεωπονική αλλά η αστρολογία και η ψυχολογία είναι το πάθος και η έμπνευση μου.

Active 14h ago
Joined Sep 29, 2026